Alles van waarde is weerloos

Hij is nu ruim een week bij ons; Johnny. Klein van stuk, grappig, charmant. Zijn emoties en gedrag zijn grillig en onvoorspelbaar. Hij verstopt zich steevast onder een rode pet. Als ik hem ophaal van het station, samen met mijn collega, zie ik hem in zijn eentje een enorme tas sjouwen. Met één hand houdt hij beide hengsels vast die strak… Read more →

Ik ben een vaste klant

Het meisje wil terug naar huis. Ze is heel duidelijk in haar wens en uiteindelijk ook in haar beslissing om te gaan. In het pleeggezin waar ze ruim een week logeert ruikt het niet lekker, lust ze het eten niet, is het veel te vol met mensen en kan zij zich niet concentreren op haar schoolwerk. Bovendien heeft haar moeder… Read more →

Code Rood

Faithless knalt uit de speakers met de hit uit begin 2000, “We come one”, tijdens een spinninglesje op de vrije zondagochtend. Mijn benen draaien dapper in het rond op het ritme van de beat, mijn handen leunen los op het stuur. Voor mij zie ik een rij bezwete ruggen, daaronder blote benen ritmisch mee trappend. De muziek brengt me in… Read more →

She was rude

“A je to” klinkt het door de huiskamer. Mijn grieperige peuter houd ik zoet met een Buurman en Buurman marathon. Ik zit naast hem met mijn Macbook op schoot. Zijn voetjes friemelen zachtjes tegen de mijne, verstopt onder ons favoriete dekentje. Mijn lijf en hoofd komen bij van het volle kerstfeest van de afgelopen dagen; sneetjes kerstbrood, een overheerlijk viergangendiner… Read more →

Papieren

Ik heb met een groep collega’s een training over presentie. “Een praktijk waarbij de hulpgever zich aandachtig en toegewijd op de ander betrekt, zo leert zien wat er bij de ander op het spel staat – van verlangens tot angst – en die in aansluiting daarbij gaat begrijpen wat er in de desbetreffende situatie gedaan zou kunnen worden en wie… Read more →

Weg gaan zonder dag zeggen

Ze had onder schooltijd haar koffers gepakt. Het waren vijf grote koffers die het gezin gebruikt om naar familie in Irak te gaan, elke zomer. Toen haar man thuiskwam omdat hij wat vergeten was, zag hij zijn vrouw weg gaan. Haar broer kwam haar ophalen en hielp haar met de koffers in zijn auto te laden. Hij wilde niet nog… Read more →

Hallo Witte Mensen

Op een luie zomermiddag lees ik het boek “Hallo witte mensen”, van Anousha Nzume, een vrouw die me vertelt over mijn “witte privilege”. Ze maakt korte metten met de gevoeligheid, vijandigheid en slappe excuses van mij en mijn witte, hoogopgeleide medemens. Vanuit mijn aangename hangmat in  de  tuin lees ik over de ophef en de gevoeligheid rond de Zwarte Pietdiscussie,… Read more →

1984

  Ik word wakker van voetstapjes op de betonvloer en hoor dat onze slaapkamerdeur zachtjes open gaat. Mijn oudste zoon staat naast me, zijn regelmatige lieve ademhaling ken ik uit duizenden. Ik doe een oog open en glimlach slaperig. “Dag schatje”, zeg ik. Het voelt als middernacht, ik grijp onder mijn kussen en pak mijn iPhone, 6:28. Jammer, het is… Read more →

Stay Strong

Een tijd terug zag ik de documentaire: “Ik ben geen probleemkind, ik ben een uitdaging”, gedraaid in een gesloten inrichting in Heerhugowaard. De film gaat over de kinderen die daar terechtkomen. Allemaal hebben ze moeite hun draai te vinden, want er is te veel pijn, te veel teleurstelling. De film boeit en ontroert me; de lieve liedjes, de ontwapenende raps,… Read more →

Vrije Bevrijdingsdag

Van der Laan heeft tijdens de Dodenherdenking indruk op me gemaakt. Onze held. Hartstikke ziek en toch. Hij is er. Hij roept ons op te beseffen dat onze democratie, grondrechten en rechtstaat verworvenheden zijn die we moeten koesteren en onderhouden. En dat we, zodra onverdraagzaamheid de kop opsteekt die op tijd moeten bestrijden, zonder zelf onverdraagzaam te worden. Ik gebruik… Read more →